Kasap Fıkraları

loading...

bir gün keloglan 'nın anası keloglanı çagırıp -bana 1 kg et al gel demiş. Keloglan giddiği yerde arkadaşları bilye oynuormuş. Keloglan bende oynum demiş. - Bizene git al gel oyna demiş. keloglan gidip almış gelmiş anasının verdiği parayla oynamış. Akşam olmuş eve dönmemiş. sonra et alacağı aklına gelince almaya gitmiş. ama aklına oynadıkları bilyeler gelmiş. sonra kasaptan bir bıçak alıp popo sunu ve çük -ünü kesip eve götürmüş. yemeği yedikten sonra anası gel seni yıkandırcam demiş. -yok ana - he lan demiş anası götürmüş anası keloğlanı banyoya sonra soyunmuş keloglan bakmış anası çük ve popo yok -noldu oglum senin eşyalara -bugün yedinya ana demiş keloglan
fıkranın devamı

Hoca birgün kasabaya et aLmaya gider ve Kasap dükkanına girecekken eşşeğini trenin arkasına bağLar. Tabi tren harekete geçer bizim eşşek şehre yoLcuLuğa çıkar. hoca kasaptan çıkınca eşşeğini göremez ve haLiyLe aramaya başLar çok yoruLan hoca bir oteLe gider ve odasındaki yatağı çok beğenir bozmaya kıyamaz ve yatağın aLtına girer bu arada oteLe yeni evLi bir çift geLmiş odaLarı karıştırıp hocanın odasına girmiştir. Erkek (karısına) : hayatım senin gözLerinde tüm istanbuLu görüyorum. Hoca (kafasını yatağın aLtından çıkartıp): Loo benim eşşeğide görimisin?
fıkranın devamı


Birgün Temel ve arkadaşları bir adada mahsur kalırlar.Temel ve arkadaşları kurtarılmayı beklerlerken adanın yanından çıplak ve güzel kızların olduğu bir gemi geçmektedir.
Temel ve arkadaşlarının yanına gelen bu gemi de ki temel ve arkdaslarını bir sartla kurtaracaklarını solerler.sart ise temel ve arkadaslarının mesleklerinin aletleri ile onların cinsel organlarını keseceklerdir.ilk önce birisi gelip ben kasapım der ve c.organını satırla keserler.sonra birisi gelip ben fırıncıyım der ve onun c.organını ekmek bıcağıyla keserler.sıra temele gelince ben dondurmacıyım yalayın hadi bitir bitire bilirsen.




fıkranın devamı


Temel ava çıkmış, eli boş dönmemek için kasaptan bir tavşan almış. Fadime,



- Ha pu netur, soyulmuş tavşanı nasıl avlaysun?

- Sevişirken yakaladum, çiyinmeye firsatu olmadu vurdimm onuuu...

fıkranın devamı


Birgün Temel ve arkadaşları bir adada mahsur kalırlar.Temel ve arkadaşları kurtarılmayı beklerlerken adanın yanından çıplak ve güzel kızların olduğu bir gemi geçmektedir.
Temel ve arkadaşlarının yanına gelen bu gemi de ki temel ve arkdaslarını bir sartla kurtaracaklarını solerler.sart ise temel ve arkadaslarının mesleklerinin aletleri ile onların cinsel organlarını keseceklerdir.ilk önce birisi gelip ben kasapım der ve c.organını satırla keserler.sonra birisi gelip ben fırıncıyım der ve onun c.organını ekmek bıcağıyla keserler.sıra temele gelince ben dondurmacıyım yalayın hadi bitir bitire bilirsen.

fıkranın devamı


Büyükçe bir köpek ağzında bir torbayla
kasap dükkanına girer. Ağzındaki torbayı
yere bırakır, kasabın karşısına oturup
bekler.

-"Bu da nesi" der kasap diğer müşterilerine
bakarak.

-"Herhalde et alacak" der birisi.
Köpek de tasdik eder :

-"Hav"
-"Nasıl et istiyorsun bakalım, kıyma, kuşbaşı,
biftek?"

-"Hav" diye keser köpek kasabın sözünü.
-"Peki ne
kadar?,
bir kilo, iki kilo?"
Tekrar
-"Hav" sesi
duyulur.
Şaşıran kasap
siparişi sarar ve torbaya
yerleştirirken, etin parasının da torbada
olduğunu görür. Köpek dükkanı terk ederken kasap meraktan
çatlayacağına
köpeği takibe karar
verir, dükkanı da
yardımcısına emanet eder.Köpek bir kaç
sokak ötede bir apartmana girer, üçüncü kata çıkar ve bir kapının
önünde durarak
pençesiyle kapıya
vurmaya başlar. Kapıyı kızgın bir adam açar ve başlar köpeğe
bağırmaya. İzlemede olan kasap ortaya çıkar ve adama
;

-"Dur bir dakika " der "Ne yapıyorsun? Gördüğüm
en akıllı köpek,
ona niye
bağırıyorsun ?"
Adam ;

-"Akıllı mı ?" der," bu hafta üç oldu, anahtarını yanına almayı
unutuyor."

fıkranın devamı


Temel ava çıkmış, eli boş dönmemek için kasaptan bir tavşan almış. Fadime,
- Ha pu netur, soyulmuş tavşanı nasıl avlaysun?
- Sevişirken yakaladum, çiyinmeye firsatu olmadu vurdimm onuuu...

fıkranın devamı


Biletine büyük ikramiye çikan Temel i üç ay sonra bakkal kasap ve borçlu
oldugu diger esnaf yolda çevirmis.
- Ula Temel, sana büyük ikramiye çiktigi halde üç aydir niye borcunu
ödemeysun?
Temel siritarak yanitlamis :
- Zencun oldi, degisti demesunlar diye...

fıkranın devamı

Küçük bir kasabada bir gün iki Hiristiyan yolda giderken bir kiliseye raslamışlar...Birisi di
fıkranın devamı

Dönmenin biri bir kasaba girer ve büyük bir salam ister. -Şunlar bir kiloluk, hanmefendi, der ...
fıkranın devamı

Temel ava çıkmış, eli boş dönmemek için kasaptan bir tavşan almış. Fadime,- Ha pu netur, s...
fıkranın devamı

Bir gün temel, ingiliz, fransız uçakta giderlerken bunları korsanlar kaçırır,korsan:"bunları...
fıkranın devamı

Biletine büyük ikramiye çikan Temel'i üç ay sonra bakkal kasap ve borçlu oldugu diger esnaf yo...
fıkranın devamı

Adamın birinin canı biftek çekmiş ve lokantaya gitmiş. Garsonu çağırmış: -"Bana bir biftek...
fıkranın devamı

Buyukce bir kopek agzinda bir torbayla kasap dukkanina girer. Agzindaki torbayi yere birakir, kasabi...
fıkranın devamı

Adamın birisi hayvanat bahçesinde dolaşırken gorilin kendisini dikkatle izledigini f...
fıkranın devamı

Hikaye bir İngilizin bir Çinli bayan ile evlenip Londraya yerleşmesi ile başlar. Çinli kadın İngilizce konusunda oldukça zayıftır. Tarzanca da olsa eşi ile anlaşabilmektedir.
Sorun kadın alış verişe yalnız çıktığında ayyuka çıkmaktadır. Yine bir gün bayan kasaba domuz butu almaya gider. Ama bir türlü derdini anlatamaz en sonunda eteğini sıyırarak kendi poposunu göstermiş ve kasap bayanın ne anlattığını kavrayarak bayana istediğini vermiş. Ertesi gün bu kez kasaba tavuk göğsü almaya gitmiş ve bu kez de gömleğinin dügmelerini açarak göğüslerini göstermiş ve istediğini almış üçüncü gün bu Çinli bayan sosis almak istemiş ve yanına kocasını alarak kasaba gitmiş ne mi olmuş aşağıya bakın:












Ne kadar fesatsınız. Unuttunuz galiba Çinli bayanın kocası İngilizce konuşabiliyor. Hadi işinize geri dönün şimdi.
fıkranın devamı

Temel ava çıkmış, eli boş dönmemek için kasaptan bir tavşan almış. Fadime,
- Ha pu netur, soyulmuş tavşanı nasıl avlaysun?
- Sevişirken yakaladum, çiyinmeye firsatu olmadu vurdimm onuuu.....
fıkranın devamı

Çok güzel bir hatun azgın kasaba gitmiş.adama: Bifteğin kilosu kaç lira diyince abaza kasap : kilosu dudaktan bir öpücüktür ,demiş. Kızda: ben 10 kilo alayım bari demiş. Kasap gözler fıldır fıldır eti hazırlamış. Kıza uzatmış, hesabı istemiş. Kız kapıya yönelir ve babaannesine seslenerek: Babaanne hesabı öder misin?
fıkranın devamı

İki deli bir gün oyun oynamaya karar vermiş.Biri diğerine:
- Hadi ben kasap olayım sen de müşteri ol.
Diğeri de kabul etmiş. Müşteri olan deli kasaba gelmiş ve:
- Bir kilo odun verir misin usta demiş.
Diğeri de:
- Peki. Şişeleri getirdin mi demiş.
fıkranın devamı

Korkmaya ihtiyacı vardı. Yemeğini yemiş,
suyunu içmiş ve uyumuştu.
Artık filmler yetmiyor, insan yiyen böcekler,
dinozorlar, vampirler, uzay yaratıkları
ve zombiler heyecanlandırmıyordu onu.
Mısırını yerken perdeden pençeler fırlıyor,
gazozunu içerken kan fışkırıyordu.
Zarar vermeyen korku, ne gÜzel korkuydu.
İşte emniyet içinde koltuğunda oturuyordu.
Birazdan film bitecek, sinema,
kalabalığı damperli bir kamyon gibi
caddeye boşaltacaktı. Korkmak
için para ödüyordu sinemalara.
Korkmaya ihtiyacı vardı.


Yeni açılan bir lunaparktan sözetmişlerdi.
Korku tüneli müthişmiş.
Bayılanlar oluyormuş heyecandan.
Abartıyorlardır, dedi kendi kendine.
Seyrettiği filmlerdeki en korkunç
sahneler bile kılını kıpırdatmıyordu.
Alışkanlığın elleri boğuyordu heyecanını.
Yine de denemeye değerdi.
Yemeğini yemiş, suyunu içmiş ve uyumuştu.
Korkmaya ihtiyacı vardı.


Lunapark rengarenk ışıklarıyla şehrin
ortasında devasa bir gecelambası
gibi yanıyordu. Bir balerin kulak
zarlarını titreten müziğin eşliğinde
dansediyor, uçuşan eteklerinden
çığlıklar yükseliyordu. Donuk gözleri
döndükçe kah bir palyaçoya,
kah çocuğunun elinden tutmuş bir
babaya, kah bir baloncuya değiyordu.


Aynı müziği dinlemekten, aynı şekilde
dansetmekten bıkmış gibiydi.
Yüzünde korkunç bir ifade vardı.
Eteğindeki insanları silkelemek
havalara fırlatmak geçiyordu içinden.
Ama kumanda odasındaki adam
izin vermiyordu ona. Bir düğmeye
basınca hızlanıyor, bir düğmeye
basınca yavaşlıyordu. Durması
için bir düğme yetiyordu.


'Bu kez dinlemeyeceğim,' dedi balerin.
'Yavaşla' düğmesine rağmen
dönüşünü hızlandırdı. Kumanda
odasındaki adam şaşırmıştı.
Balerin gittikçe hızlanıyordu.
,çığlıklar birbirine karıştı. 'Yavaşla'
düğmesi çalışmıyordu. Operatör
bütün gücüyle basıyordu düğmeye.
Balerin deli gibi eteklerini savuruyor,
imdat sesleri yükseliyordu.


Korkmaya ihtiyacı olan adam,
bu işte bir tuhaflık olduğunu düşündü.
Balerinin asit dolu gözleri üzerine
değince yandığını farketti. Kendi
etrafında bir tur daha atar atmaz
gözünün içine bakmalı ve
'Hadi ama yeter!' diye azarlamalıydı onu.


Birden kumanda odasındaki
'yavaşla' düğmesi Çalıştı.
Balerin yavaşladı ve durdu.
İnsanlar korku ve isyan içinde kumanda
odasına doğru yürürken, balerinin
dudaklarında hınzır bir gülümseme belirdi.


Korkmaya ihtiyacı olan adam,
'Bu lunaparkta bir gariplik var,' dedi.
Balerin 'Hadi ama yeter!' sözüyle
yavaşlamIş olabilir miydi? Tesadüftü elbette.
Ya gülümseme... 'Bu kadar
Çok korku filmi izlersen böyle olur,'
dedi kendi kendine.


Korku tüneline doğru giderken
atlıkarınca çıktı karşısına. ,çocuklar
atlara binebilmek için sıra bekliyordu.
Siyah, beyaz, kırmızı, mavi,
yeşil, mor, rengarenk atlar yükselip
alçalarak dönüyorlardı. Kalabalığın
arasına karışıp çocukları seyretmeye başladı.


Neşeyle atların kafalarını sallıyorlar,
Çayırlarda dağlarda koşturuyorlardı.
İnsanı yere atmayan at, ne güzel attı.


,çocuklardan sadece biri gülmüyordu.
Neredeyse ağlamak üzereydi.
Dikkatle baktığında bir tek onun
atının başını sallamadığını gördü. ,çocuk
başın iki yanındaki kulpları itmeye
Çalışıyor, ama at inatla kafasını sallamıyordu.


Başını sallamayan atı incelemeliydi.
Döndüğü için sadece önünden geçtiği
anlarda bunu yapabilirdi. Anneler,
kendi Çocukları önlerinden geçtikçe
el sallıyorlardı. işte onun atı da geliyordu.
,çocuk hala başını sallamaya uğraşıyordu.
Tam önünden geçerken atın başına
eliyle hafifçe vurup 'Aptal şey' dedi.


At aniden başını çevirdi. Garip bir ses
Çıkartarak elini ısırmaya çalıştı.
Sonra dişlerini göstererek uzaklaştı.
Adam 'Abarttın' dedi kendi kendine 'Abarttın'.


O sırada bir palyaço yaklaştı yanına.
Kocaman kırmızı burnu 'Gondolu gördün
mü, gel!' derken bir aşağı bir yukarı oynuyordu.


Gondol şeklindeki bir salıncaktı bu.
Kayığın uçları sırayla gökyüzünü yokluyordu.
Her inişte yere bir parça karanlık indiriyor,
her yükselişte göğe bir parça çığlık taşıyordu.
Palyaço 'Sen de bin!' dedi. O, lunaparka
sadece korku tüneline girmek için gelmişti.
Hesapta 'gondol' yoktu. Palyaço
'Hadi!' diye ısrar etti.
Kıramadı. Gondol boşaldıktan sonra
ucunda kaptan heykeli bulunan tarafa yerleşti.
Bakalım yanına kimler oturacaktı.
Hayret! Hiç kimse gondola binmek
istemiyordu. Aşağıda biriken
meraklı kalabalık, gondolun hareket
etmesini bekliyordu. Tedirginlik
içinde 'Başka yolcu yok mu?'
diye sordu. Palyaço 'Hayır!' dedi.


Gondol hareket etmeye başladı
. .önce ağır ağır, sonra hızlı hızlı sallandı.
Daha sonra uçarcasına gidip gelmeye başladı.
Bir önceki seferde yolcular beraber çığlık
atarak heyecanlarını bölşüyorlardı.
Korkuyu bile paylaşmak güzeldi.
Oysa şimdi... Palyaço aklından
geçenleri anlamış gibi elini havaya kaldırdı.
Bunun Üzerine aşağıda biriken kalabalık
'Heey!' diye bağrıştılar.
Artık kayığın her düşüşünde el kalkıyor,
aşağıdakiler hep birlikte çığlık atıyordu.


O kadar hızlanmıştı ki bir an yerinden
fırlayacağını zannetti. Elleriyle yapışmıştı
önündeki demire. Başı dönüyor,
midesi bulanıyordu. Palyaço elini
artık kaldırmıyor, kalabalıktan çıt çıkmıyordu.
Ay ışığı gondolu ve yüzünü yalıyordu.
Sarı bir yüzdü bu. aniden sırtında bir
şey hissetti. Sırtına dokunuluyordu.
'Yok canım!' dedi. 'Gondolda benden başka
kimse yok'. Ancak arkadaki hareket Israrlıydı.
Dürtükleme, neredeyse tekmeye dönüşecekti.
Arkasına dönmeye cesaret edemiyordu.


'Hey baksana buraya!' diye bir fısıltıyla ürperdi
kulağı ve vücudu birden buz kesti.
Arkaya hala bakamıyordu. 'Kimsin sen!'
dedi kendi kendine 'Kaptan!' dedi arkadaki
ses. 'Gemimde ne işin var?'
Bütün cesaretini toplayarak arkaya döndü.
Tahtadan bir kaptan heykeli...
Hiçbir hareket yoktu. 'İnmeliyim!'
diye bağırdı palyaçoya 'İndir beni!'.
Palyaço elini kaldırdı. Seyirciler son
kez 'Heey!' diye bağrdılar. Gondol durdu.
Fena halde dönüyordu başı.
Hemen eve gitmeliydi. Vakit geç olmuştu.


Palyaço: 'Ya korku tüneli,' dedi.
'Oraya girmeyecek misin?'
'Nereden biliyorsun?' diye sordu
Ürpererek. 'Korku tüneli için geldiğimi
nereden biliyorsun!' Palyaço bu soruyu;
'Bildiğim bir şey yok. Lunaparka gelen
herkes korku tünelini görmek
ister.' diye cevapladI.


***


RaylarIn Üzerinde yürüyen arabalar,
yolcusunu alır almaz hareket ediyor,
korku tünelinin kapısına Çarpıp içeri dalıyordu.


Sonunda sırası gelmiş, arabası hızla
karanlığa karışmıştı. Hiçbir şey görünmüyordu.
YağlanmamIş tekerleklerin raylar
Üzerinde çIkardığı metalik ses sinir bozucuydu.
,çok geçmeden sirenler çalmaya, çığlıklar
yankılanmaya başladı.Kendisinden
öncekilerin çığlıkları olmalıydı.
Demek sürprizler yaklaşıyordu.


Arabası tam bir virajı alıyordu ki
aniden yavaşladı. Karşısına, ağzını açıp
kapayan ve pençesini sallayan bir ayı Çıktı.
Kırmızı ışıkla yüzü aydınlatılmıştı ve garip
sesler çıkarıyordu. Klasik korku tüneli numaraları,
diye düşündü. çok geçmeden kervana
başka vahşi hayvanlar da katıldı. Peşi
sıra mumyalar, başına balta, göğsüne
bıçak saplanmış adamlar, cadılar,
hortlaklar, cüzzamlılar sökün etti. İskeletler
ona el sallarken, gülüyordu. Aman ne korkunç!
Niye girmişti ki tünele? aniden boynuna sarkan
yılan dışında, hiçbir şeyden ürpermemişti.


Araba hızlanmaya başladı. Artık garip yaratıklar
çıkmıyordu karşısına. Demek tünel yolculuğu bitiyordu.
İşte kendinden önceki araba da tünelden Çıkıyordu.
İçeriye sızan ışık çıkış kapısını aydınlatıyordu.


Tam kapının önüne gelmişti ki araba aniden durdu.
Elektrikler mi kesilmişti acaba? Hayır!
Araba geri geri gitmeye başladı. Ne oluyordu?
Sistemde bir arıza mı vardı? Ya kendisinden
sonra tünele giren arabalarla Çarpışırsa! Belki onlar
da geri geri gidiyordur, diye düşünürken, araba daha
önce yanından geçtiği bir mağaranın içine dalıverdi.
Korkunç bir hızla yokuş aşağI gidiyordu.
Siren sesi kesilmişti. Sadece tekerleklerin
gıcırtısı duyuluyordu. Zifiri karanlıkta hiçbir
şey görünmüyordu.


Gözlerini yumup tünelden Çıkıncaya kadar
açmamaya karar verdi. Ancak şiddetli bir
gökgürültüsü, bu kararını bozmakta gecikmedi.
Şimşekler Çakıyor, mağaranın duvarını yer
yer aydınlatıyordu. Aydınlanan yerlere
fotoğraflar yapışıyor ve düşüyordu...


Caddenin ortasında kan kaybediyordu adam.
Görünürde ambülans yoktu. Bir başka
adam tezgahta böbreğini satıyordu.
Vitrin camlarIna gözler yapışmıştı. Adama bak!
Evini yıkmasınlar diye elini doğruyordu.
Ya mavi elbiseli kız, neden okula alınmıyordu?
Bir dede torunlarını boğuyor, bir Çocuk babasını
tokatlıyordu. Beyaz, kanı ne çabuk sarıyordu!
İlanlar yapıştırılıyordu duvarlara. Kasap Çengelleri
için kuzu aranıyordu. Kapsama alanı
dışındaydı herkes. Bütün tuşlardan aynı ses geliyordu.


Sonunda fotoğraflar düştü, gökgürültüsü kesildi,
şimşekler söndü Karanlık hakim oldu mağaraya.
Yine hiçbir şey görünmüyordu. Araba hızla devam
ediyordu yoluna. Ya bu ıslaklık?
Yağmur mu yağıyordu? Ellerine, başına,
yüzüne damlalar düşmeye başladI.
Sık sık eliyle yüzünü siliyordu. Araba uçuyor, rüzgarı
yüzündeki ıslaklığı soğutuyordu.


VE DURDU...


EVET ARABA DURDU!


Karşısındaki duvarda cılız bir ışık yandı.
Aman Allah'Im! Bu nasıl bir adamdı?
Elleri, yüzü, her tarafı kan içindeydi.
Kolunun biri kopmuş, gözleri oyulmuş,
kalbi sökülmüştü. Hayır, bu bir oyun olamazdı.
Kan kokusu duyuyordu. Bu kadar doğal
bir maket olamazdı! Olabilir miydi yoksa?
Ona dokunmalıydI. Korkudan kalbi yerinden fırlayacaktı.
Dokunmalıydı ona. Elini yaklaştırdı.
Titriyordu. Loş ışıkta duran adama dokundu.
Kanın sıcaklığını neden duymuyordu?
Etin yumuşaklığını neden hissetmiyordu?
Soğuk, parlak bir yüzeydi dokunduğu.
Biraz daha dikkatli baktı: AYNA!


AYNAYA DOKUNUYORDU
fıkranın devamı

Pomak kadın Türk kasaptan alışveriş yapmaya gider. Malum pomak kadın türkçe bilmez bunu gören kasap dükkanının eşiğindeki yaşlı pomak adam ona dil konusunda yardımda bulunmak için içeriye girer.
fıkranın devamı

Buyukce bir kopek agzinda bir torbayla kasap dukkanina girer. Agzindaki torbayi yere birakir, kasabin karsisina oturup bekler.
-"Bu da nesi" der kasap diger musterilerine bakarak.
-"Herhalde et alacak" der birisi.
Kopek de tasdik eder :
-"hav"
-"Nasil et istiyorsun bakalim, kiyma, kusbasi, biftek?"
-"Hav" diye keser kopek kasabin sozunu.
-"Peki ne kadar?, bir kilo, iki kilo?"
Tekrar
-"hav" sesi duyulur.
Sasiran kasap siparisi sarar ve torbaya yerlestirirken, etin parasinin da torbada oldugunu gorur.Kopek dukkani terk ederken kasap meraktan catlayacagina kopegi takibe karar verir, dukkani da yardimcisina emanet eder.Kopek bir kac sokak otede bir apartmana girer, ucuncu kata cikar ve bir kapinin onunde durarak pencesiyle kapiya vurmaya baslar.
Kapiyi kizgin bir adam acar ve baslar kopege bagirmaya.Izlemede olan kasap ortaya cikar ve adama ;
-"Dur bir dakika " der "Ne yapiyorsun? Gordugum en akilli kopek, ona niye bagiriyorsun ?"
Adam ;

-"Akilli mi ?" der," bu hafta uc oldu, anahtarini yanina almayi unutuyor."
fıkranın devamı

Adamın birinin canı biftek çekmiş ve lokantaya gitmiş. Garsonu çağırmış:
-"Bana bir biftek getir delikanlı."
Garson birazdan biftekle geri dönmüş.Adam bifteğe bir bakmış,yenecek gibi değil ama hiç bozuntuya vermeden konuşmuş:
-"Bizim meslekte buna kaliteli mal derler delikanlı."
-"Yaa? Kasap mısınız efendim?"

-"Hayır. Kösele Tüccarıyım."
fıkranın devamı



Facebook'da paylaş :

Hoş geldiniz! Üye Girişi yapın veya Ücretsiz Kayıt olun. 
Hızlı Arama